Bir xaricdə oxumuş və öz mədəniyyətinə xor baxmağa başlayan gənc Allahı tanımır. Heç bir insan ona Allahın varlığını sübüt edə bilmirmiş. Bir dəfə bu şəxsin atası onu həmən ərazidə yaşayan bir ağsaqqalın yanına aparır və deyir ki, sən suallarını denən və bu şəxs sübüt edəcək.
Oğlan deyir ki, birincisi mən Allaha inanmıram, çünki mən onu görmürəm. Mən görmədiyim şeyin varlığını qəbul etmirəm. İkinci sual isə o olur ki, əgər şeytanı Allah oddan yaradıbsa qiyamət günü şeytan və insanları oda atan zaman necə bu şeytana pis təsir edə bilər, axı oda oddan yaradılıb.
Ağsaqqal düşünür və birdən bir saxsı qab ilə oğlanın belindən vurur. Belə pis ağrıdığı üçün oğlan qışqırır və deyir niyə məni vurdun?
AÄŸsaqqal soruÅŸur: "NiyÉ™ pis oldun?"
-Belə vuran zaman adamın belə ağrıyır.
Sən mənə ağrını göstər görüm deyə ağsaqqal sual verir. Oğlan bilmir nə desin və ağsaqqal əlavə edir. Allahda belədir ona inanmaq üçün onu görmək əsas şərt deyil. Daha sonra o deyir ki, insanı Allah torpaqdan yaradıb məndə səni saxsı qabla vurdum hansı ki, torpaqdan yaradılıb. Mən əgər torpaqdan yaradılmış varlığı torpaqdan hazırlanmış əşya vuran zaman o ağrıyırsa Allah da oddan yaranmış şeytanı odla necə cəzalandıracağını yaxşı bilir.
Burada çox böyük hikmət gördüm deyə sizinlə bölüşmək istədim.

Bu məqaləni mən özüm eşitdiklərim əsasında yazsam da bir neçə saytda bu hekayəni yazını yazandan sonra görmüşəm, yəni sözüm odur ki, nə onlar bizdən götürüb bunu hekayəni nədə biz onlardan.